දරුවන් සුරකිමු පණ මෙන්

ළමා අය්තිවාසිකම් පිලිබඳ ප්‍රග්නප්තියේ සදහන් ආකාරයට වයස අවුරුදු 18 වන තෙක් සියලු මනුෂ්‍යයන් දරුවන් වේ.දරුවන් සුරැකීම දෙමව්පිය වගකීමක් හා යුතුකමක් වුවත් එය පුළුල් වු අර්ථයෙන් ගත් කල මුළු ජාතියේම වගකීමකි.මවු කුස තුලින් ලොව එළිය දකින කුඩා දරුවා පරිසරයේ යම්  දෑ ඇසුරු කරගනිමින් ඉගෙනුම් ක්‍රියාවලියක නිරත වෙයි .ඒ හරහා ඔවුන් යම් යම් දෑ ඉගෙන ගනී. කුඩා දරුවා මේ තුළින් සමාජයට මෙන්ම පරිසරයට අනුගත වීමක් දක්නට ලැබේ. අතීතයේ දරුවන් සෙල්ලම් සදහා පරිසරය ආශ්‍රය කර ගනු ලැබීය.වැලි, ආශ්‍රිත සෙල්ලම් ,ජලය ආශ්‍රිත සෙල්ලම් ආදී දේ ඊට අයත්‍ ය.නමුත් වර්තමාන සමාජයේ දෙමාපියන් කාර්‍ය්බහුල ජීවිතයක් ගත කිරීම හේතුවෙන් දරුවා ද පරිසරය තුළින් වියුක්ත වීමක් දක්නට ලැබේ. දෙමාපියන් තම දරුවන් තාක්ෂණික මෙවලම් හා තාක්ෂණික ක්‍රීඩා වලට හුරු කර අවසන්‍ ය.ඔවුන්ට මේ නිසා පරිසරය මග හැරී ඇත.වර්තමාන දරුවා හුරු වී ඇත්තේ එක් ස්ථානයක සිට කියන කරන ක්‍රියාකාරකම් වලට පමණි.දරුවා පරිගණකය සමග මෙන්ම පරිගණක  ක්‍රීඩා සමග ඒකාත්මික වී ඇත.නමුත්  මේ තුලින් දරුවාට සිදු වනුයේ අසාධාරණයකි.අනාගතයේදී මනා පෞරුෂත්වයකින් හෙබි ඉගෙනීමෙහි දක්ෂ සමාජයේ බාහිර පාර්ශවයන් සමග හොදින් ගණුදෙනු කල හැකි පිරිසක් නිර්මාණය වීමට මෙය ඉඩ අහුරණු ලබයි .මන්ද යත් මේ සියල්ලෙන්ම හෙබි දරුවෙක් නිර්මාණය කල හැක්කේ දරුවා කුඩා අවදියේ දී ලබා ගන්නා අත්දැකීම් තුලිනි.
              වර්තමානයේ බොහෝ දෙමාපියන් මිල මුදල් පසු පස හඹා යන බැවින් තම දරුවා බලා ගැනීමට මිත්තනියට හෝ මෙහෙකාරියට පවරය්. නමුත් ඔවුන්ගෙන් තම දරුවාට ආදරය ,රැකවරණය නොමදව ලැබෙනවාද යන්න පිළිබඳ ව සොයා බැලිය යුතු කරුණකි.දරුවාගේ මොළය වර්ධනයට අවශ්‍යය පෝෂණයත් ,ආදරයත් ලැබීම මෙහිලා වැදගත් වේ.
                        දෙමාපියන්ගේ නොසැලකිලිමත් ස්වභාවය නිසා ඇතැම් දරුවන්ගේ ජීවිත කුඩා කාලයේදී ම කඩා වැටීමට ලක් වේ.එසේත් ,නොමැතිනම් ඔවුන්ට තම ජීවිතය පවා අහිමි වේ.එනම් ඒ  බිය වැද්දවීම්, ලිංගික හිංසනය, තරවටු කිරීම ,මෙහෙකාර සේවයේ යෙදවීම් වැනි දේ හරහාය .මෙයට උදාහරණ  පසු ගිය කාලයේ ලංකාව තුල ද දැකගත හැකි විය.සේයා සදෙව්මි ඝාතනය වැනි ඝාතනයන් වාර්තා වීම ගත හැකිය.මෙයට ප්‍රදානතම සාධකය වී ඇත්තේ දෙමාපියන් දරුවන් පිළිබඳ ව දක්වන නොසැලකිලිමත්බාවය ය්.
                            මේ නිසා දරුවන්ට විය හැකි අනතුරුදායක තත්ත්වයන්ගෙන්  ඔවුන් මුදවා ඔවුන් පිළිබඳව දැඩි අවධානයකින් කටයුතු කිරීම දෙමාපියන්ගේ වගකීම වේ.නිවස දරුවාගේ සොදුරුතම අත්දැකීම් ලබන ස්ථානයක් බවට පත් කිරීමට දෙමාපියන් ,වැඩිහිටියන් ක්‍රියා කල යුතුය.දරුවා යනු සමාජයේ කුඩා කොටසක් ලෙස නොසලකා දරුවා නිරතුරුව ම අගය කල යුතුය .එනම් දරුවන් රැක ගැනීම ජාතියේම ප්‍රධාන  වගකීමක් සේ සලකා ඔවුන්ට අවශ්‍යය ආදරය ,රැකවරණය ලබා දීමට ජාතියක් වශයෙන් පෙල ගැසිය යුතුය .